Tuloy ang laban sa reporma para sa lupa sa Sicogon at sa buong bansa

Malugod na binababati ng Partido Sosyalista ang Federation of Sicogon Island Farmers and Fisherfolk Association (FESIFFA) sa pagkakapirma sa “deed of donation” na naglilipat ng 63 ektaryang lupain sa kanilang mga kasapi kasunod ng napagkasunduang kompromiso sa pagitan nila at ng Ayala Corporation noong 2014.

Tagumpay ito para sa mga magsasaka at sa mga mangingisdang artisanal ng Sicogon—bunga ng halos dalawang dekadang mobilisasyon para sa pamamahagi ng lupa. Kung hindi sila nag-organisa at kumilos, malamang ay nagaya na sila sa ibang mga residente ng Sicogon na napaalis na ng mga Ayala mula sa isla. Ngunit sa kanilang pagsasama-sama at pagiging matatag sa harap ng kapangyarihan ng korporasyon, naisagawa nilang patuloy na mamuhay sa Sicogon, at ngayon pa nga ay nakatakda nang makatanggap ng mga titulong legal para sa kanilang mga lupain. Patunay ito na kapag nagsama-sama ang mga naaapi ay kaya nilang makaabot sa mga kasunduan at maiwasan ang tuluyang pag-aalis.

Ngunit ang tagumpay na ito ay hindi buo at may halong pait—isang tagumpay na nagpapaalala sa ating lahat sa hangganan ng mga reporma sa lipunan nating pinaghaharian ng mga mayayamang kapitalista, at, kasabay nito, ng pangangailangan rin nating ipagpatuloy ang sama-sama nating pakikibaka para sa pamamahagi ng lupa nang higit pa sa reporma lang.

Tatlong daan at tatlumpu’t apat na ektarya dapat ang matatanggap ng mga taga-Sicogon: ito ang hatol ng “Order of Finality” na iginawad ng mismong Department of Agrarian Reform noong 2012. Ngunit ang hatol na ito ay isinantabi at ang mga pambansang batas para sa reporma sa lupa ay tuluyang binalewala ng pamahalaan noong sina Pangulong Benigno “Noynoy” Aquino at ng kanyang mga opisyal—kasama na ang dating Pangulo ng Senado na si Franklin Drilon at ang noo’y National Anti-Poverty Commission chair na si Joel Rocamora—ay nilinlang at pinilit ang FESIFFA na isuko ang kanilang laban at makipag-kompromiso na lang sa mga Ayala noong 2014. Lahat ng iyon ay para matuloy ang plano nilang bumuo ng isa na namang paraisong maglilingkod sa luho ng mga mayayaman.

Kaya naman sa halip na magawaran ng lupang sasapat lamang para palaguin at bigyan ng pamumuhay ang kanilang mga pamilya, 63 na ektarya na lamang ang naiwan sa FESIFFA upang hati-hatiin sa higit 700 nilang mga kasapi. Higit sa 600 ang napunta sa Ayala, kasama na ang mga dalampasigan ng Sicogon at ang mga pinakamagaganda nitong mga lugar.

Itong mas maliit na lupaing ito na napilitan ang FESIFFA na tanggapin ay nagawad na dapat sa mga kasapi nila higit isang dekada na ang nakararaan, noong matapos na mabuo ang kompromiso. Ngunit umabot na nga ng higit sa sampung taon ang prosesong ito. Nasa 25 na kasapi na ng FESIFFA ang pumanaw sa paghihintay dito, habang nagpatuloy ang paglalagay ng Ayala ng lahat ng mga klase ng paghihigpit sa kung ano lang ang pwedeng gawin ng mga magsasaka sa 63 na ektarya ng lupa at paglaban naman ng FESIFFA sa mga restriksyong ito.

Ipinapakita sa ating lahat ng naganap sa Sicogon kung gaano kawalang-saysay pala ng mga batas natin kapag kabunguan nila ang mga plano ng mga makapangyarihang mga korporasyon, at kung papaanong ang mga repormang pinaghirapang maipanalo ay napakadaling maetsa-puwera ng mga Presidente na nagbabayad ng utang na loob, o kaya naman ay walang lakas ng loob na bumunggo sa mga elite.

Kaya naman kasabay ng pagbubunyi ng mga kasapi ng FESIFFA at pagkuha ng inspirasyon sa sama-sama nilang pagpupunyagi, nakikiisa rin kami sa kanilang hinagpis at pagkakadismaya. Sa parehong nagbubunyi kami sa pakikibaka nila, kasalo rin kami sa kanilang determinasyong patuloy pang lumaban para sa mas malalaki at mas pangmatagalang mga tagumpay.

Pinapanawagan namin ang agarang pag-aasikaso ng mga titulo ng lupa para sa mga kasapi ng FESIFFA kasunod ng pagkakapirma ng deed of donation. Nananawagan kami sa agarang pamamahagi ng lahat ng mga lupang kailangang maipamahagi sa ilalim ng umiiral na Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP). Nananawagan kami para sa komprehensibong pagsisiyasat sa mga kabiguan ng programang ito at sa tuluyan nitong pagsasaayos nito, gaya ng pagpapalit dito ng bagong batas na mas papabor sa mga maliliit na magsasaka kaysa sa mga malalaking may-ari ng lupa at mga korporasyon. Muli rin kaming naninindigan sa pagbuo ng mas magandang lipunan kung saan ang ating mga isla, ang magaganda nating mga dalampasigan, at ang lahat ng mga yaman natin ay napapakinabangan ng lahat kaysa binabakuran lang para sa ikaliligaya ng mga mayayaman at makapangyarihan.